Zrywamy ze sobą...

Mam ogromny dylemat...Mam nadzieję, że ktoś będzie w stanie i będzie chętny by mi coś poradzić....
Otóż chodzi o to , że mam chłopaka,który jest naprawdę wspaniały i w ogóle można by długo wymieniać,ale jak każdy człowiek posiada też swoje wady...

Nie to jednak jest problemem,a fakt,że on pracuje zagranicą,faktem jest to,że dla mnie przyjeżdża co dwa tyg na weekend,ale jak dla zakochanej dziewczyny to za mało.Na początku mi to nie przeszkadzało,ale zaczęłam sie w nim zakochiwać i sama nie wiem czy dam rade tą odległość przetrwać, ja mam szkołę,więc nie ma opcji żebym wyjechała...I do tego weekend który on spędza tam wygląda tak,że już drugi raz (chociaż jesteśmy ze sobą 3 miesiące) nie daje znaku życia od dwóch dni,ja denerwuję się, że mogło się stać,kompletnie nie wiem co on robi.Jestem taka wściekła.Bo jeśli by mu zależało to znalazłby chwilkę żeby napisać głupiego smsa....Zastanawiam się czy ten związek ma jakiś sens? Nie wiem czy chce z nim być,teraz jestem taka zła, że chętnie bym to zakończyła.

Czuję się taka szczęśliwa i silna dzięki Tobie kochanie...Tak bardzo się cieszę , że Cię mam...

Ludzie blokują swoje uczucia intelektem i lepią w głowie idealne twory, zamiast wyjść na spotkanie miłości.
Odrodziłam się z własnej słabości, z bezradności wobec świata.Opadło na mnie wyzwolenie i stałam się sobą.
Połączyłam w sobie sprzeczności.
Kocham.
Krzyk rannego ptaka budzi się we mnie, kiedy śmierć przytula mnie mocniej, kiedy spacerujemy nad brzegiem morza.Jestem całością.
WITAJ ŻYCIE.


                                  -Barbara Rosiek



Dlaczego mam wrażenie,że tyle nas łączy?


-----------------

Dziękuje kochanie, że jesteś ze mną w tych trudnych momentach...